رباعیات

رباعی شماره 21 حافظ

رباعی شماره 21 حافظ

1 2 چون جامه ز تن برکشد آن مشکین‌خال در سینه ز نازکی دلش بتوان دید ماهی که نظیر خود ندارد به کمال مانندهٔ سنگ خاره در آب زلال 1چون جامه ز تن برکشد آن مشکین‌خالماهی که نظیر خود ندارد…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 20 حافظ

رباعی شماره 20 حافظ

1 2 چشم تو که سِحرِ بابِل است استادش زان دانه که حسن کرد در گوش وصال یا رب که فسون‌ها برواد از یادش آویزهٔ در نظم حافظ بادش 1چشم تو که سِحرِ بابِل است استادشیا رب که فسون‌ها برواد…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 19 حافظ

رباعی شماره 19 حافظ

1 2 مَردی ز کَنندهٔ دَرِ خیبر پرس گر تشنه فیض حقّ به صدقی حافظ او صاف کرَم ز خواجهٔ قنبر پرس سر چشمهٔ آن ز ساقی کوثر پرس 1مَردی ز کَنندهٔ دَرِ خیبر پرساو صاف کرَم ز خواجهٔ قنبر…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 18 حافظ

رباعی شماره 18 حافظ

1 2 در سنبلش آویختم از روی نیاز گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار گفتم من سودازده را چاره بساز در عیش خوش‌ آویز، نه در عمر دراز 1در سنبلش آویختم از روی نیازگفتم من سودازده را چاره بساز…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 17 حافظ

رباعی شماره 17 حافظ

1 2 عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیر صوفی توچو رسمِ رهروان می‌دانی بر خسته‌دلانِ خرده به یکبار مگیر بر مَردمِ رند، نکته بسیار مگیر 1عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیربر خسته‌دلانِ خرده به یکبار مگیر 2صوفی توچو…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 16 حافظ

رباعی شماره 16 حافظ

1 2 خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَر نرگس که کُلَه‌دارِ جهان است، ببین خوش خوش بَر از ایشان بتوان خورد به زَر کـ‌او نیز، چگونه سَر درآورد به زَر 1خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَرخوش خوش بَر…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 15 حافظ

رباعی شماره 15 حافظ

1 2 ایّام شباب است شراب اولیٰتر عالم همه سر به سر خراب است و یباب هر غمزده‌ای مست و خراب اولیٰتر در جای خراب هم خراب اولیٰتر 1ایّام شباب است شراب اولیٰترهر غمزده‌ای مست و خراب اولیٰتر 2عالم همه…

مشاهده نوشته
رباعی شماره 14 حافظ

رباعی شماره 14 حافظ

1 2 از چرخ به هر گونه همی‌دار امید گفتند که پس از سیاه رنگی نبُوَد وز گردش روزگار می‌لرز چو بید پس موی سیاه ما چرا گشت سپید؟ 1از چرخ به هر گونه همی‌دار امیدوز گردش روزگار می‌لرز چو…

مشاهده نوشته